Kategorie
- Aktualności (4)
- Porady (1)
- Produkty i kosmetyki (1)
- Trychologia (4)
- Zabiegi i technologie (1)
Recent Posts
Tagi
Włosy stają się coraz cieńsze, przedziałek wydaje się szerszy, na szczotce zostaje ich więcej niż wcześniej, a skóra głowy zaczyna się nadmiernie przetłuszczać lub łuszczyć. Problem w tym, że wiele różnych zaburzeń może dawać na początku bardzo podobne objawy. Sam wygląd włosów w lustrze często nie wystarcza więc, aby ocenić, co rzeczywiście dzieje się na skórze głowy.
Jednym z badań wykorzystywanych w diagnostyce problemów włosów i skóry głowy jest trichoskopia. Pozwala ona obejrzeć w dużym powiększeniu struktury, których nie można dokładnie ocenić gołym okiem, i może dostarczyć cennych informacji dotyczących rodzaju oraz charakteru obserwowanych zmian.
Trichoskopia to nieinwazyjne badanie skóry głowy i włosów wykonywane za pomocą trichoskopu lub urządzenia wyposażonego w kamerę i system powiększenia. Podczas badania specjalista ogląda różne obszary skóry głowy oraz wykonuje obrazy pozwalające ocenić między innymi łodygi włosów, ujścia mieszków włosowych i skórę wokół nich.
Badanie nie wymaga nakłuwania skóry ani pobierania materiału. Jego dużą zaletą jest możliwość zobaczenia zmian, które na wczesnym etapie mogą być jeszcze mało widoczne podczas zwykłego oglądania włosów.
Trichoskopia nie jest jednak „testem”, który po jednym zdjęciu automatycznie podaje przyczynę wypadania włosów. Obraz powinien być interpretowany w połączeniu z wywiadem, sposobem utraty włosów, objawami skóry głowy oraz – jeśli istnieją ku temu wskazania – dalszą diagnostyką.
Obraz w powiększeniu pozwala analizować kilka grup struktur. Jedną z najważniejszych jest sama łodyga włosa. Można oceniać jej grubość, regularność, ewentualne złamania oraz różnice pomiędzy poszczególnymi włosami. Znaczenie ma także rozmieszczenie włosów i wygląd jednostek mieszkowych. Specjalista może porównywać poszczególne obszary skóry głowy i oceniać, czy występują charakterystyczne różnice w gęstości albo średnicy włosów.
Trichoskopia pozwala również przyjrzeć się powierzchni skóry głowy. Widoczne mogą być między innymi łuszczenie, zaczerwienienie, zmiany okołomieszkowe, nagromadzenie keratyny czy określone wzory naczyniowe i pigmentacyjne. Nie każdy pojedynczy element obrazu oznacza konkretną chorobę. W diagnostyce znaczenie ma przede wszystkim zestaw cech oraz ich rozmieszczenie.
Określenie „wypadają mi włosy” może opisywać bardzo różne sytuacje. U jednej osoby problemem jest nagłe, rozlane zwiększenie liczby wypadających włosów. U innej dochodzi przede wszystkim do stopniowego ścieńczania włosów i zmniejszania ich gęstości. Jeszcze w innym przypadku pojawiają się wyraźnie ograniczone ogniska pozbawione włosów. Trichoskopia pomaga ocenić, z jakim typem zmian mamy do czynienia i czy widoczne są cechy przemawiające za określonym kierunkiem diagnostycznym.
Przykładowo w łysieniu androgenowym jednym z istotnych zjawisk jest miniaturyzacja mieszków włosowych. W kolejnych cyklach mogą one produkować włosy coraz cieńsze i krótsze. W obrazie trichoskopowym można obserwować między innymi zwiększone zróżnicowanie średnicy włosów oraz większy udział cienkich włosów. Z kolei w przypadku łysienia telogenowego problem ma inny mechanizm, a obraz trichoskopowy zwykle nie wykazuje tak charakterystycznego wzorca miniaturyzacji. Dlatego ocena różnych części skóry głowy może być pomocna w różnicowaniu tych problemów.
Trichoskopia jest jednym z narzędzi bardzo przydatnych w ocenie podejrzenia łysienia androgenowego, zwłaszcza na jego wcześniejszych etapach. W przebiegu tego rodzaju łysienia dochodzi stopniowo do zmiany charakteru włosów w określonych obszarach skóry głowy. Włosy mogą stawać się cieńsze, krótsze i mniej widoczne, a ich średnica coraz bardziej zróżnicowana.
To ważne, ponieważ pacjent nie zawsze obserwuje gwałtowne wypadanie. Niekiedy pierwszym sygnałem jest po prostu mniejsza objętość fryzury, bardziej widoczna skóra głowy albo coraz szerszy przedziałek. Samo stwierdzenie pojedynczej cechy w trichoskopii nie wystarcza jednak do samodzielnego postawienia diagnozy. Obraz należy oceniać w kontekście całego przebiegu problemu.
Łysienie telogenowe często kojarzy się z nagłym zwiększeniem liczby wypadających włosów. Może pojawić się kilka miesięcy po czynniku obciążającym organizm – na przykład chorobie przebiegającej z gorączką, operacji, porodzie, silnym stresie, znacznej utracie masy ciała czy określonych zaburzeniach ogólnoustrojowych.
W przeciwieństwie do łysienia androgenowego trichoskopia w łysieniu telogenowym nie zawsze pokazuje specyficzny, jednoznaczny obraz. Właśnie dlatego tak duże znaczenie ma wywiad i porównanie różnych obszarów skóry głowy. Badanie może być pomocnym elementem różnicowania obu problemów, ale nie powinno zastępować pełnej oceny pacjenta.
Tak. Trichoskopia nie dotyczy wyłącznie samych włosów. Pozwala również dokładniej obejrzeć skórę głowy i okolice ujść mieszków włosowych. Może to być istotne u osób, które oprócz wypadania włosów obserwują:
Niektóre choroby zapalne czy bliznowaciejące wymagają diagnostyki dermatologicznej. Dlatego niepokojącego obrazu trichoskopowego nie należy traktować wyłącznie jako problemu kosmetycznego.
Badanie jest wykonywane w pozycji siedzącej i nie wymaga znieczulenia. Kamera lub dermatoskop jest przykładany do kolejnych obszarów skóry głowy, a specjalista analizuje obraz w powiększeniu. W zależności od problemu oceniane mogą być między innymi okolice czołowe, skroniowe, ciemieniowe i potyliczne. Porównanie tych obszarów jest istotne, ponieważ niektóre rodzaje łysienia nie dotyczą całej skóry głowy w jednakowym stopniu. W SKINLINE CLINIC wykonywane jest badanie trichoskopowe w Warszawie, podczas którego oceniana jest kondycja skóry głowy, ujść mieszków włosowych oraz łodyg włosów.
Zawsze najlepiej kierować się zaleceniami placówki wykonującej badanie. W SKINLINE CLINIC zalecane jest między innymi umycie skóry głowy około 24 godziny przed wizytą oraz niestosowanie w dniu badania suchego szamponu, lakieru, pianki czy innych produktów mogących utrudniać ocenę obrazu.
Bezpośrednio przed badaniem warto również unikać farbowania włosów, ponieważ pozostałości pigmentów mogą wpływać na wygląd skóry głowy w powiększeniu. Jeśli trichoskopia jest elementem szerszej konsultacji, dobrze mieć także listę stosowanych leków, suplementów i kosmetyków oraz wcześniejszą dokumentację dermatologiczną, jeśli taka istnieje.
Najważniejszą zaletą trichoskopii jest możliwość zobaczenia tego, czego często nie widać w lustrze. Różnice w średnicy włosów, wygląd ujść mieszków włosowych, charakter łuszczenia czy określone zmiany wokół mieszków mogą stanowić ważne wskazówki dotyczące dalszej diagnostyki.
Badanie nie powinno być jednak traktowane jak automatyczne rozpoznanie problemu. Najlepszy obraz sytuacji daje połączenie trichoskopii z dokładnym wywiadem i oceną kliniczną, a gdy zachodzi taka potrzeba – również z konsultacją lekarza dermatologa.
Badanie może być szczególnie pomocne, jeśli:
Trichoskopia jest bardzo użytecznym narzędziem, ale największą wartość ma wtedy, gdy stanowi element dobrze przeprowadzonej diagnostyki, a nie badanie wykonywane w oderwaniu od objawów i wywiadu.
Informacja: Artykuł ma charakter edukacyjny i nie zastępuje konsultacji medycznej. W przypadku nagłej utraty włosów, zmian zapalnych skóry głowy lub innych niepokojących objawów należy skonsultować się z lekarzem.
